|
İnsancıklar'dan bir paragraf |
|
|
Perşembe, 08 Şubat 2007 |
 Dostoyevski'nin İnsancıklar kitabının, 29 Haziran tarihli ve "Duacınız V.D." imzasını taşıyan bölümden bir paragrafı, dikkatinize sunuyorum:
"Hayatım boyunca insanlardan kaçacak değilim. Yabancılar arasında yaşamaya alışmalıyım. Daha önce, bunu bir kere yaşadım. Ne kadar zor olduğunu bilirim. Yaşlı dadık beni yatılı okula bıraktığı ilk gün dünya başıma yıkıldı sandım. Çevremdeki herkes ve herşey son derece sıkıcı ve soğuktu. Belletmenler hırçın, öğretmenler sert, öğrenciler şımarıktı. Kimseyle konuşmak istemiyordum. Geceleri başımı yorganın altına saklar, sessizce ağlardım. Devamlı evimizi, annemi, babamı, dadımı hayal ederdim. Adım 'Yabani'ye çıkmıştı. Herkes benimle alay ediyordu. Sonunda gerçeği kabullenmek zorunda kaldım. Her şeye alıştım.
|
Günebakan 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
