|
Pazar, 11 Şubat 2007 |
 "Talihsiz Kuşum Varvara Alekseyevna,
Neler oldu bize? Neden bütün felaketler birleşip üzerimize geldi? Bunu hak edecek ne yaptık? Bütün manevi inançlarımı kaybettim. Dayanacak gücüm kalmadı. Şu mezar kaçkını, mendebur moruk topluluğu sadece seni değil, beni de diri diri toprağa göndermek niyetindeler. Şerefimizi iki paralık ettiler. Artık düşünemez oldum. Ben de senin gibi aklımı yitirmek üzereyim. Kendi kendime hep aynı soruyu soruyorum: 'Bizim bu insanlara ne zararımız dokundu?'
Ormandaki vahşi hayvanlar bile bunların yaptığını yapmıyor. Karınları tokken, kendilerinden zayıf hayvancıklara dokunmuyorlar. Bu insan kılığına bürünmüş canavarlar, yedikleri önlerinde, yemedikleri arkalarında olduğu halde; kendilerine zararı dokunmayan bizim gibi insancıklara zulmediyorlar."
Dostoyevski'nin; insanlığın oluşumundan bu yana geçerli olan, insancıl ve evrensel değerleri, özgün biçemle ele aldığı bu (İnsancıklar) ve diğer kitaplarını okumanızı öneriyorum... |
Günebakan 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
