|
Theope tartışmaları ve sanat özgürlüğü (14) |
|
|
Pazartesi, 20 Şubat 2006 |
Hilmi Bulunmaz (20 Şubat 2006)
Coşkun Büktel ya da bir başka insanı tanıdığım için şanslı biri değilim. Coşkun ya da bir başka insanı tanımaktan mutluluk duymuyorum. Tıpkı herhangi bir insanı tanımanın bana şans ve mutluluk getireceğine güvenmediğim gibi…
Can Doğan, Kemal Başar, Özdemir Nutku, Ali Taygun ve daha bir sürü insanla tanışmadım, tanışmak da istemiyorum. Onların da benimle tanışma istekleri olduğunu sanmıyorum. Tanışmamızı gerektiren hiçbir neden yok…
Devlet tiyatroları ve Şehir tiyatroları yada herhangi bir tiyatroda görev yapma isteği içerisinde değilim. O kurumların da benimle iş yapma isteği içerisinde olduğunu sanmıyorum. Böyle bir gereklilik yok…
Ben, kendini sosyalist diye ifade eden bir insanım. Bunun diyeti neyse, ödediğim kanısındayım…
Devlet tiyatroları, Şehir tiyatroları ve T.C. Turizm ve Kültür Bakanlığı ile Efes Pilsen gibi kapitalist kuruluşların desteği olmadan bir adım bile atabilme yeteneği olmayan tiyatroların, istenç-dışı olsa bile kapitalist yönsemeli kuruluşlar olduğuna eminim…
Coşkun Büktel, bence içinde bulunduğu nesnel durumun dayatması bir yana, öznel durumu nedeniyle de devrimci bir yazar-tiyatro düşünürü…
Ülkemizde bulunmayan, bulunmaması için özel bir çaba harcanan “tiyatro düşünürlüğü” sıfatına en iyi uyan insan, bence Coşkun Büktel…
Salt Theope yada diğer tiyatro yapıtları ile gündemde tutulması, son derecede yanlış bir durum. Özellikle “polemik” yazıları başlı başına birer tiyatro düşünürlülüğü uygulaması. Biz de bulunmayan ve bulunmaması için adeta çaba harcanan, görünenin ötesini gösterebilme düzeyine sahip olan bu polemik yazıları, yepyeni “görmüksel düzlem” oluşumuna katkıda bulunuyor. Hiç kimse bulunmak istemiyorsa, ben birey olarak ve biz tiyatro kuruluşumuz olarak bu polemiklerden son derecede yararlanıyoruz. Bu arada Can Doğan’ın “demokrat tavrı” ile gündemden düşmeyen bu polemikler için, Sinekli Market’e teşekkür etmeliyim…
Emekçilerin “zorla” ellerinden alınan “vergi”lerle ayakta durmaya çabalayan ödenekli tiyatrolar, Kültür Bakanlığı ve Efes Pilsen’in kapitalizmin bekası için verdikleri “ödeneklerle” kendini kandıran “özel” ve özgür olmayan tiyatrolar, tabii ki Theope gibi oyunları sahnelemeyecek. Sahnelese de sahneliyormuş gibi yapmanın ötesine geçemeyecek. Sahneleniyormuş gibi yapılan oyununa yapılan “estetik saldırı”yı gören yazar da tepkisini gösterecek. Hiçbir şey yapamasa polemik yapacak. Can Doğan gibi “demokrat” yöneticiler de bu polemiklere olanak verecek ve biz de bu polemikleri “oyunculuk çalışmaları”mızda birer kuramsal oluşum olarak kullanacağız…
Theope ve ona bağlı olarak yapılan polemikler için sizlere bir kez daha teşekkür eder, mevzuatınız el vermediğinden öznel görüşlerinizi bilemediğimiz için niyetinizin daha açık olmasının gününü bekler, her gelen iktidara göre “estetik bilinç” oluşturduğunuzun açıklanmasını arzu eder ve işlerinizde başarılar dilerim…
(Bu yazı
www.sineklimarket.com adresinde "Theope Polemiği" bölümü altında
yayımlanmıştır.) |
Dosyalar 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
