|
Perşembe, 09 Mart 2006 |
 Hep yakından tanıdığım iyi insanların portresini çizecek değilim. Bir de bana hiç yakın olmayan, yazılarından tanıdığım zavallıları da yazabilirim…
Gömlek değiştirir gibi gazete değiştiren yada kirli mendil gibi çöp tenekesine atılan Engin Ardıç, hiçbir yazarlık niteliğine sahip olmadığından, elindeki tek silah olan “sola küfür” anlayışının tipik temsilcisi…
Özellikle solun düzene karşıt tutumu nedeniyle halkçı bir bağlam içerisinde devinmesi ve bu devinim amacıyla “kurtarıcı” olması denli doğal bir şey olamaz. Bireysel kurtulmasını sağlamış ve insanların bireysel kurtulmanın dışında bir seçenek aramaması gerektiğini sürekli olarak vurgulayan Engin Ardıç, tam bir düzenin çanak yalayıcısı…
Hangi kurtarıcının neyi kurtarmak isteğini ad vererek yazma cesaretine sahip olmayan Engin birader, genellemelerle ve gevelemelerle ömrünü burjuvazinin paslı ve postallı yollarına feda etmiş durumda…
Sabahtan akşama dek her alanda kalem oynatan biraderimiz, özellikle puslu ve sisli havalarda daha rahat inciler döktürmeyi meslek edinmiş…
Emek denen yüce değerin ayrımında olmayan, olmak istemeyen, istese de olamayacak olan kapitalist yazar Engin Ardıç, insanlık tarihine kara harflerle yazılacak bir suret…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
