|
Çarşamba, 29 Mart 2006 |
 Atatürk’ün ölüm yıldönümünde dünyaya geldi. Daha çok küçük olmasına karşın, son derecede zeki ve ülkesi için önemli işlere imza attı. Atmaya devam ediyor…
Her şeyden önce, uzun yıllardır doğal sevgiden uzak yaşayan insana (bana) doğal sevginin ne olması gerektiğini anımsattı yada öğretti. Öğretmeye devam ediyor…
Her şeyin, ama her şeyin çıkar ilişkisi ve çelişkisi üzerine kurulu dünya düzeninde, hiç de küresel zamazingoya önem vermeyen biri. Bu Toprak denilen “şey” aslında adam gibi bir adam. Bu Toprak denilen adam, yukarıda da değindiğim gibi ülkesi olan “Köpekistan” için canla başla çalışıyor. Hiçbir şeyi esirgemiyor ülkesi ve halkı için. Köpek halkına kendini feda eden bu köpek yada adam, her neyse işte bu canlı, “insanım” diye orta yerde tepinen ve kuyruk sallayan birçok canlıdan daha insancıl…
Her sabah ve her akşam görüştüğümüz, sürekli olarak sohbet ettiğimiz Toprak, tam bir kurt cinsinden zamazingo. Doğanın acımasız koşullarını genlerinde taşıma gizilgücüne sahip olan Toprak, dost olduğuna tam dost, düşman olduğuna da tam düşman olabilme becerisini bünyesinde sürekli olarak taşıyor…
Toprak’tan önce üç kedimiz vardı: Kayısı, Portakal ve Şeftali… Kedilerimizi çağırırken, yeni komşularımız, gerçek mesleğimizin manavlık yada kabzımallık olduğunu sanıyorlarmış. Neyse ki Eylül kızımız, onları aydınlattı da manav olmadığımızı öğrendiler. Sadece kedilerimize birer meyve adını uygun görmüştük. Bir gün eve geldiğimde kedileri göremediğim için ne denli üzüldüğümü hiç kimse bilemez. Neyse ki Toprak geldi, dertler bitti. Zaman zaman anımsasam da Toprak’ın sayesinde bu acımı genellikle unutuveriyorum…
Şimdi ileriye yönelik plan yaptığımda, bu planın içerisine mutlaka Toprak’ı da dahil ediyorum. Oğlumun ve kızımın ne olacağını düşündüğü denli Toprak’ın da ne olacağını hesaplama çalışmalarını sürdürüyorum…
Son söz olarak (çünkü kızım başımda bekliyor ve bilgisayara el koymak için beni sürekli olarak taciz ediyor) şunu söyleyebilirim: herkese bir avuç da olsa Toprak sahibi olmasını öneririm. Gelin beni dinleyin ve Köpekistan diye bir ülkenin varlığından haberdar olun…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
