|
Cuma, 07 Nisan 2006 |
 Ben, yapım gereği her konuda taraf tutan bir karaktere sahibim. Dünyaya gelmeden önce de babamın sayesinde Galatasaraylı olduğumu hiçbir zaman saklamam ve her yeri geldiğinde dile getiririm…
Tuttuğum takımın başarılarıyla övündüğüm zamanlar olur. Yenildiğinde de üzülürüm…
Herhangi bir takıma sempati beslemeyecek denli taraftarım. Ne koyu, ne açık…
Yalnız bazı “rakip takım” futbolcuları var ki onlara karşı bir dayanışma ruhu vardır yüreğimde. Bunlardan biri de İbrahim Toraman…
Neden sempati duyduğumu ve neden insancıl bulduğumu akıl yoluyla açımlayabilecek denli sportif bilince sahip değilim. Ancak, bu delikanlının yüzünde bir “insan evladı” haritası var. Yada bana öyle geliyor…
Özellikle beni tarafsızlaştıran ulusal takım maçlarında, beğenerek ve destekleyerek izlediğim birkaç futbolcudan biri de İbrahim Toraman’dır…
Formasına memleketinin kent plakasını verebilecek denli geldiği yerin ayrımında olan İbrahim, “kapitalist futbolcular” gibi bir izlenim oluşturmuyor benim belleğimde…
Başarı basamaklarını birer birer ve emin adımlarla çıkan İbrahim, Sivas DSİ’de başladığı futbol hayatını önce Gaziantep’te ve ardından Beşiktaş takımında sürdürdü, sürdürüyor. Son derecede efendi ve emekçi bir ruh yapısına sahip olan İbrahim, kimsenin etlisine sütlüsüne karışmayan bir insan…
Son zamanlarda “Fuhuş Operasyonu” ile adı gündeme getirilen İbrahim, insan sağlığına aykırı ne varsa tümüne karşı olan bilinciyle önemli bir donanıma sahip…
Herhangi bir konuda inceleme yaparken, salt telefon görüşmelerini ölçüt olarak ele alan yöneticilere karşı hiç de hoşgörülü olmayan İbrahim, bu konuda kendisine yargısız infaz yapıldığı kanısında. Biz de bu saptamasına sonuna dek katılıyoruz. İnsanların yargısız infazlarla güpegündüz katledilmesinin belleklerden silinmediği bir coğrafyada, İbrahim gibi yürekli insanların belirtmesi nedeniyle gündemden düşmemesi son derecede hoş bir durum…
Henüz yaşı yirmi beş olan ve efendiliğini muhafaza ederse en az bir on yıl daha futbol oynaması olası olan İbrahim, benim gibi futbolu estetik kaygılarla izleyen insanlar için Bulunmaz Hint Kumaşı olmayı sürdürür…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
