|
Salı, 18 Nisan 2006 |
 Bu ülkede yaşayıp da ünleri mahallelerinin sınırını aşmayan o denli çok yiğit insan var ki… Küçük dünyalarına koskoca evren sığdıran bu yaşam emekçileri, soylu ve ünlü insanları konu alan saray edebiyatçıları tarafından hiçbir zaman gündeme getirilmez, getirilemez. Getirmeleri adeta yasaklanmıştır…
Ömrümün tamamında yaşam emekçileriyle birlikte hareket ettiğimden, onlardan biri olduğumdan, ne denli mutlu bir hayat sürdürdüğümü tahmin etmekte zorlanabilirsiniz…
Yazılarımın içerisinde ayrı bir önem verdiğim “portreler” işte bu yaşam emekçilerinin varsıl evrenleriyle renkleniyor. Vahşi düzenin öğütmek için dişlerinin arasına aldığı, ancak tüm çabalarına karşın insanlıklarını ve insancıllıklarını yok edemediği bu yaşam emekçileri, düşlerimin (de) gerçek besleyicileri…
Uzun, hem de çok uzun yıllardır tanıdığım ve neredeyse her gün görüştüğüm için mesai arkadaşım diyebileceğim denli yakın bir kardeşim olan Hakan Kızılsu da bu yaşam emekçilerinin korosunda türkü söyleyen çok önemli bir kişi…
Sapsarı saçları, rengarenk gözleri, belirsiz bakışlarının altında gizlediği zekası, ikirciklenmeden zerre okunmayan kararlılığı, hiç kimseyi incitmeye niyeti olmayan insancıllığı, haram lokma geçmeyen boğazı, emeğe olan sonsuz saygısı… ve daha bir sürü doğal donanımıyla tam bir insan olan Hakan, hiç çekinmeden arkanızı dönebileceğiniz, döneklik nedir bilmeyen yiğit bir insan…
Sekiz yaşından bu yana çalışan ve emeğiyle geçinen ben, emekçi olan ve emeğin gerçek değerini bilen, salon sosyalistlerini tanımayan yiğit insanların portreleriyle o denli sık karşılaşıyorum ki, ben yazdığım için onlar varolmuyor, onlar varolduğu için ben yazıyorum. Bir yerde onlar bana yazarlığı dikte ediyorlar…
O partiden bu partiye, o gazeteden bu gazeteye, o kitle örgütünden bu kitle örgütüne savrulan ve kendilerini yazar olarak ilan eden kuş beyinliler, yaşam emekçileriyle birlikte hareket edebilmeyi becerebilseler, sanırım bu denli yavşak ve bu denli kabız olmazlardı…
Örneğin bir Hakan kardeşimi tanısalar, onun her insana yardımcı olabilmek için öz değerlerinden bile özveride bulunabileceğine tanık olabilseler yada bu tür insanların varlığını algılayabilseler, sanırım onlar için çok iyi olur…
Kuyumculuk alanında küçücük yaş ve küçücük elleriyle yaşama tutunan Hakan, geçirdiği birçok yanlış evreler ve yanlış arkadaşlık süreçleri nedeniyle çok kazık yedi. Ancak her şeye karşın, olumsuzluklara karşı donanımlı olduğundan her zaman yüzünün akıyla kavgadan çıkabilmeyi başardı…
Bakmakla yükümlü olduğu insanların dışında kalan insanlara da “kıyak” yapmayı bilen ve ertelemeyen Hakan, hiçbir zorunluluğu olmamasına karşın, her zaman bizim de hatırımızı sormak ve sorunlarımızı gidermek için her daim yanı başımızda bulunmayı yeğleyen biri…
Kuyumculuğun genel işleyişi ve özellikle alyans konusunda son derecede donanımlı olan Hakan, dünya çapında alyans işleri yapan bir niteliğe sahip…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
