|
Çarşamba, 31 Mayıs 2006 |
 hiçbir yere gidemezse kendine gider
gölgesine sığınır insan
sesi kısılır
gözleri görmez olur
kırık bir lir çalar
ve hızlı bir at koşar yüreğinde
gölgesine sığınan insanın
ki kör tarihin kara kitaplarında örümcek ağları
bir de kara talihli çocukların ağlamaları vardır
gizlenir korugana
çıkamaz kendinden
gölgesine konar insan
yaşlı bir cambazın türküsü susar
bir çamaşır ipine asılamaz olur
gölgesine sığınan insan konuşamaz
kımıldayamaz
bir kuşun kanadına konamaz
hiçbir zaman uçamaz
sadece bir gölgenin kuytu köşelerine sığınır
iltica eder hayattan
|
Sevi Şiir Dergisi 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
