|
Salı, 06 Haziran 2006 |
 Yaşama kimyasal gözlüklerle bakan insan. Kimyaya yaşamsal bakabilmeyi beceren önemli kişi…
Yakın arkadaşım olan Durmuş Dede’nin büyük oğlu. Benden de büyük. Ancak, arkadaşımın oğlu olduğundan, bu büyüklüğünü hiçbir zaman “avantaj” hanesine yazamıyor. Çok sıkıştığımda, arkadaşımın oğlu olduğunu anımsatıp, konuşmasını engellediğim durumlar oluyor…
Kız kardeşi, çok uzun yıllardır İngiltere’de. Ondan bahsederken bir İngiliz hanımefendisinden söz ediyor sanki. Bir tutam yabancılaşma burukluğunda anımsamalar kendini dayatıyor…
Erkek kardeşi “ünlü” bir şair: Hüseyin Avni Dede… O da yakın arkadaşım. Zaten her şair bir nebze arkadaşım sayılır. Epey kitap yayımlayan Hüseyin Avni Dede, daha çok çocuksu dizelerle şairliğini sürüklüyor. Bohem bir yaşama sahip olan Avni Dede, bir dünya görüşüne tutunmamış/tutunamamış biri. Keman Çalan Ölüler, Üç Şekerli Çınaraltı adlı kitaplarını unutmam olası değil…
Mehmet Dede’nin annesi tam bir Pamuk Prenses’ti. Ansızın ölüp gitti ve ardından eşi Durmuş Dede’yi de sürükledi. Eşinin yokluğuna uzun süre dayanamayan arkadaşım Durmuş Dede, hüzünlü bir sonbahar türküsü söyleyerek, bir biçimde kendini mezarlığın altında buldu. Sürekli konuşan, hatta hiç susmayan Durmuş Dede’yi ne denli özlediğimi tahmin edemezsiniz…
Onlarca yıldır kuyumculuk mesleğiyle (de) uğraşan Mehmet Dede, altına renk veren sarf malzemesi olan “alloy” adlı madeni ülkemizde üreten tek kişi…
Müthiş zeki ve olağanüstü alçakgönüllü biri olan Mehmet Dede, zekasını babasından ve alçakgönüllülüğünü de annesinden ödünç alıp, kendi yetenekleriyle bezedikten sonra, ortaya bir ahenk çıkarmış ve hemen ardından ödünç aldıklarını geri vermeyi unutmamış biri. Her edindiği kazanımı içselleştiren ve kendinin yaptıktan sonra geri verebilme inceliğinde bulunan Mehmet Dede, şiir yazmamakla birlikte, şiir tadında yaşamayı şiar edinmiş bir fani…
Bir şair gibi durmayan ve şair kılığında devinmeyen Mehmet Dede, daha çok bir senarist gibi davranış geliştirmiş düzeyli biri. Herhangi bir uzun metrajlı filme imza atmış senaryosu bulunmasa da her an senaryo yazacakmış gibi bakışlara sahip olan Mehmet Dede, insana kurmaca dünya oluşturma hevesi esinliyor…
Doktorluğu doktorluk gibi yapan bir eşi bulunan Mehmet Dede’nin bir de şirin mi şirin bir kızı vardır. Perihan hanım ve Mehmet beyin biricik çocukları olan kızının adı da kendisi gibi Özgür. Doktordan çok Hipokrat’a benzeyen Perihan hanımın kızı Özgür de Özgürlük Anıtı gibi duruyor. İnsana bilim ve felsefe esinleyen bir aile yapısına sahip olan Mehmet Dede, oldukça şanslı biri…
Çevresi oldukça geniş (belki gereksiz geniş) olan Mehmet Dede’nin çok tipik arkadaşları vardır. Canlı-kanlı varlıklardan çok çizgi-roman kahramanlarını anımsatan arkadaşlarını betimlemek gerekirse, sanırım bir roman boyutunda yazı yazmak gerekir. Ancak bir Atilla ağabeyimiz var ki, evlere şenlik. Tam bir roman kahramanı. Tommiks’in yakın arkadaşı Konyakçı’ya çok benzeyen Atilla ağabey, bir yandan da Varyemez Amca’yı çağrıştıran cimriliğiyle ünlü biri. Para kazanmanın kutsallaştırıldığı vahşi kapitalist süreci yaşayan ülkemizde Atilla ağabey, tam bir figüran. Böyle bir figüranı tanımama ve imgelemimin varsıllaşmasına neden olduğu için Dede’ye ne denli teşekkür etsem azdır…
Tilki Selim, Taner Birader, Bulut Bülent, İspanyol Bülent, Makineci Osman, Eczacı Mustafa, Tatar Mecit, Mimar Emin, Ayarcı Cengiz… gibi garip arkadaşları olan Dede, sürrealist bir düzlemde yaşama becerisi gösteren önemli bir insan…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
