|
Salı, 06 Haziran 2006 |
|
kulakları sağır eden bir sessizlik var
duyulmuyor hiçbir şey
ölüm bile
oysa böyle değildi düşlerim
hep renk akarda yüreğe
bir uzun yol görünürdü sürekli
gitmekle bitmeyecek
sessizlik girdi araya
kulakları sağır eden sessizlik
hiçbir şeyi duyurmayan
ölümü bile
oysa düşlerin renkliydi küçükken
daha yeni yürümeye başladığım yıllar
bilinmeyen renkler akardı yüreğime
bir uzun yol görünürdü gözlerimi yumunca
anneler kahve falı bakardı
pazardan yeni alınmış porselen fincanlarda
ama benim annem olmadı
beni leylekler getirdi uzaydan
bir de beyaz lahanadan çıktım ben
doğurmadı beni hiç kimse
doğumum sessiz oldu
ölümüm sessiz olacak
hep sessiz bir yaşam sürdüm
kulakları sağır eden sessiz bir yaşam
|
Sevi Şiir Dergisi 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
