|
Salı, 18 Temmuz 2006 |
|
Yüzlerce, belki binlerce oyuncu yetiştirdim. Bülent gibi yeteneklisini pek az gördüm. Oyunculuğa doğarken başlamış anlaşılan yada genlerindeki DNA durumu buna uygunmuş…
Henüz on yedi yaşındayken oyunculuğa başlayan, buna koşut olarak yazarlık da yapan Bülent, güzelliklere olan yatkınlığı nedeniyle, estetik gereksinen işleri (de) sıradan bir edimmiş gibi algılayan/algılatan bir zekaya sahip…
Basın Müzesi Tiyatro Bölümü ve Bulunmaz Tiyatro-İstanbul bünyesinde son derecede kurmaca işler yapan Bülent, kreasyon olarak eline su dökülmesi zor olan bir insan…
Kapitalizmi eleştirme gücü ve niyeti olmayan “Olacak O Kadar Tiyatrosu” içerisine girdikten sonra zekası azalan (yada bana öyle gelen) Bülent, olması gereken yerde değil. Bunda içerisinde bulunduğu kuruluşun büyük payı olmakla birlikte, kendinin de payı olduğu yadsınamaz…
Basın Müzesi denilen güruhtan “kovulunca” kendimizi sokakta bulduğumuzda, hiçbir zaman ikirciklenmeyen insanların başında gelen Bülent, Bulunmaz Tiyatro-İstanbul’un kuruluş aşamasında çok önemli görevler üstlendi. Özellikle yazarlığıyla bize büyük olanaklar sundu…
Güvercinin Türküsü Beyoğlu’nda Söylenmez adlı oyunu yüzlerce kez sergilendi. Hemen ardından yazdığı ve yine yıllarca perde açan Bir Yazarın Deli Defteri adlı oyunu büyük beğeni kazandı. Aradan yaklaşık yirmi yıl geçmesine karşın hala konuşulan bu oyunlar, Bülent’in ne denli kalıcı işlere imza attığının önemli kanıtı…
Kendi yazdığı oyunlarda oynadığı başrollerin yanı sıra, birçok oyunda da önemli görevler alan Bülent, en küçük işlere bile (tiyatronun paspas yapılması gibi) hiç erinmeden omuz veren önemli kişiliğiyle, tiyatro çalışmalarına yeni katılan “acemi” insanların neler yapması gerektiğini de duyumsatan kişiliğiyle örnek oluyordu…
Okumayı, gözlemlemeyi, denemeyi ve bilimselliği gerektiği denli önemseyen Bülent, içinde bulunduğu durum neyi gerektiriyorsa ona göre biçim alan karakteriyle her zaman “uyumlu” bir insan olmayı başarabiliyor…
Bülent’in uyumlu olması, bir yerde iyi ve olumlu gibi görünse de çıkarlarını koruması anlamında pek olumlu görünmüyor. Tiyatromuzdan ayrıldığından bu yana geçen yaklaşık yirmi yıllık süreçte maddi/manevi anlamda ne kazandığını kendisi sorgulaması gerekir…
Yineliyorum: Bülent, olması gereken yerde, durması gereken düzlemde, yaşaması gereken bağlamda değil. Bunda kendi payı çok önemli olmakla birlikte, içinde bulunduğu kapitalizme eleştiri getirmeyen yapının da küçümsenmeyecek payı var…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
