|
Cuma, 25 Ağustos 2006 |
 Hiçbir tanışıklığımız yok. Hiçbir ortak üretimimiz olmadı. Hiçbir görüşümüz uyuşmuyor. Yine de yazma gereksinimi duyuyorum…
Sıkıyı görünce ülkesini, değerlerini, her şeyini terk edebilme yetisine sahip olan Mesçi, rahatı gördüğünde (de), her nedense ilerici, devrimci, muhalif, sosyalist… olduğunu dile getirmeden duramaz. Faşizmin maskesini gizleyenlerden biri olan Mesçi, söz söyleyebilme yeteneğini devlet gücünün desteğiyle kullandığından, yanılsamalı gerçekliğin ayrımında olmayan insanlara, (ülkemizde) demokrasi varmış havası vererek, büyük irtifa kaybına neden oluyor…
12 Eylül Faşizmi’nin vernellenmeye başlandığı süreçte, ülkemize “iltica” eden Mesçi, gündemi kaydırmak isteyen faşizmin orta yerine boşanmasıyla, o zamanın Televole üreticisi olarak düşen renkli kişiliklerden biriydi…
Halk Sahnesi, Beksav, Abdullah Şahin Nokta Tiyatrosu, Ankara Birlik, Devlet Tiyatroları… gibi her telden tiyatro icraatında bulunmaya çabalayan (ve başaramayan) tiyatro sanatı özürlüleri ile dirsek temasına geçip, üretim yapmaya çabalayan Mesçi, kağıt üzerinde tutundurmaya çalıştığı dünya görüşü yeterli gelmediğinden yada öyle bir niyeti olmadığından, faşizmin maskesinin düşmemesi için yoğun bir dayanak noktası olan önemli insanlardan biri…
Sophokles gibi gerici denilebilecek bir yazarın, Antigone adlı gerici yapıtını sahneleyen Mesçi, somut metinden yola çıkıp oyun sahneleyeceğine, kafasında bulunan karıncalaşmanın buyruğuna uygun olarak, ortaya karışık bir malzeme çıkarıyor. Her zaman olduğu gibi…
Hiçbir benzerliği bulunmamasına karşın, Deniz Gezmiş ve Erdal Eren gibi devrimci militanları Antigone ile özdeşleştirme çabasına giren Mesçi, faşizmi maskelemeyi sürdürüyor…
Her anlamda iltica ve irtica mantığının ötesinde bir yurdu olmayan insanların desteğiyle, faşizmin maskesinin pırıltılarının ardındaki karanlığa hizmet eden Mesçi, gerçek anlamda tiyatro sanatını devrimciliğin kavgasına yatıran insanların çözümlemesiyle, makyajlı yüzünün foyasının ortaya çıkmasından rahatsızlık duyan bir ruh üşümesi içerisinde…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
