|
Perşembe, 23 Kasım 2006 |
|
Çok kısa bir ömür yaşayan Gogol, doğal gereksinimlerini gidermenin dışında, sürekli yazarak kendini avutan ve sanki salt yazmak için dünyaya ışınlanmış bir insan duygusu veriyor bana…
Malumunuz hem Çarlık Rusya’sı, hem Sovyetler Birliği ve hem de şimdiki Rusya Federasyonu, son derecede karmaşık ve mozaik yapılısıyla, sürekli ilgi çeken ve ilginç yazarların yetişmesine neden olan bir coğrafya…
Ukrayna’da dünyaya gelen Gogol, köy yaşamındaki Kazak geleneğinin gölgesi ve halkın zengin kültürüyle yoğrulan bir yapıyla beslendi. Özellikle Puşkin’den esinlenerek, büyük yapıtlara imza atan Gogol, Rus olmanın verdiği “avantaj” sayesinde, son derecede yoğun bir entelektüel ortam edinerek, Sovremennik dergisinin olanağını kullanıp, yazarlığına yepyeni renkler kattı…
Yirmili yaşlarda öyküler yazmaya başlayan Gogol, “Mirgorod Hikayeleri”, “Arabeskler” gibi kitaplarını yayımladı. Bu kitaplarda bulunan “Taras Bulba”, “Bir Delinin Hatıra Defteri”, “Neva Caddesi”, “Portre” adlı öyküler büyük bir etki gücü oluşturarak, Rus yazın sanatının yükselmesine neden oldu…
Puşkin’in yayımladığı Sovremennik adlı dergide çalışmaya başladığında, “Araba” ve “Burun” öykülerini yazan Gogol, kendini aşma düşüncesinin dışında bir düşünceye sahip değildi. Gerek Rusya ve gerekse kendinin yazın çıtasını yukarıya çeken yapıtlarının arasında, “Müfettiş” ve “Ölü Canlar” adlı yapıtları, özellikle belirtilmesi gereken değerler…
Henüz otuz üç yaşındayken, ulaşılması zor yapıtlar üreten Gogol, toplu yapıtlarıyla okurun karşısına çıkma “şansı”nı elde etmiş olmanın verdiği rahatlık içerisindeydi. Daha önce yayımladıklarının yanı sıra, “Bir Evlenme” ve ünlü “Palto” metinlerini de yayımlayan Gogol, genç yaşta istediklerine ulaşmanın verdiği rahatın oluşturduğu “rahatsızlık” ile müthiş can sıkıntıları çekmeye başladı…
Yaşamının son dönemlerinde ruhsal sorunlarla boğuşmak zorunda kalan Gogol, “Ölü Canlar” adlı yapıtının ikinci bölümünün el yazmalarını yaktı. Üzerinde titreyerek ürettiği bu yapıtı yakmanın getirdiği bunalımın da ivmelendirmesiyle, on gün sonra öldü…
Gogol’ün, bir türlü tamamlayamadığı ve sadece taslak halinde bıraktığı “Dördüncü Dereceden St. Vladimir Nişanı” adlı oyununu Sasa Preis adlı bir kişi tamamlayarak, yazın dünyasına armağan etti…
|
Portre 
OYUN
aylık tiyatro dergisi
